کاتاهای استاد مابونی
ابتدا در مورد كنوا مابونی صحبت كنيم. كنوا مابونی در 14 نوامبر سال 1889 در شوری اُكيناوا به دنيا آمد. او هفدهمين نسل اُگوشیكو كیيو (سامورایی نامی قرن 17) بود، از اين رو خيلی زود به دوجوی آنكو ايتوسو در شوری راه يافت. در آنجا 15سال تمرين كرد و يكی از بهترين شاگردان دوجوی ايتوسو شد. سالهای اوليه تمرین، مابونی را از نظر سلامت بدن قویتر كرد و لذا او به انجام تمريناتی به مراتب قدرتمندتر پرداخت. از سال 1905 وی شروع به تمرينات بسيار سخت و شديد کرد كه شامل يادگيری بسياری از كاتاها كه خيلی كم شناخته شده بودند نيز میگرديد. او ساعتهای بسيار طولانی به روی تکنیکها، عكسالعملسازی و تربیت ذهن مطالعه و تمرين میكرد. در آن هنگام مابونی که ذهنی كنجكاو داشت، ديد و رفتاری بسيار مثبت نسبت به زندگی پیدا کرد. تا سال 1915 درك و آگاهی وسيع مابونی نسبت به هنرهای رزمی، به ثبوت رسيده بود و در آن هنگام كاتای آئویاگی را درست پس از تمام كردن موشاشوگيو، ابداع كرد. متاسفانه در همان سال، آنكو ايتوسو اولين استاد كاراته مابونی و همچنین کــانریــو هیــگــااونـــا درگذشتند. مابونی برای مدت يكسال به خاطر از دست دادن استادانش عزادار بود.
 در سال 1916 مابونی با دانش و آگاهی وسیعی که از روشهای شوریته و ناهاته بدست آورده بود، شروع به جمعآوری اطلاعات و بدنبال آن شیوه رزمی خود یعنی شیتو ریو را بنیان نهاد و اين نام را نیز بر اساس حروف کانجی نامهای دو استاد متوفی خود یعنی استاد ایتوسو و استاد هیگااُنا بر روش ابداعی خود گذارد. در اواخر سال 1920 ژاپنیها به دنبال استادان كاراته میگشتند تا از آنها این هنر رزمی را فرا بگیرند و ده سال بعد یعنی در سال 1930 مابونی برای تعلیم کاراته به اوساکا مهاجرت کرد. روشی که مابونی از نظر فیزیکی ابداع نموده بود ضمن داشتن تکنیکهایی کاملاً پویا، کاراتهکا را نیز مجبور میکرد که بدون داشتن حمایت و یا دفاعی مناسب در پوششی از تاکتیکها و تکنیکهایی قرار گیرد تا بتواند قدرت انجام ضربههای مرگبار را در خود بوجود آورد. این تز یا فلسفه مبارزه در دیدگاه ژاپنیها با نام بکش یا بمیر شناخته شده و پذیرفته شد و از اینرو مابونی بعنوان استاد هنرهای رزمی شناخته شد. همچنین مابونی استفاده از حركت کپل در هنگام اجرای تکنیکها را در سبك خود به حداكثر رساند چرا که باعث حفظ مرکز ثقل در بدن و ایجاد تعادل شده و اعتقاد داشت که این عمل برای مبارزی کوچکاندام در مقابل حریفان درشت نقش بسیار حیاتی خواهد بود.
از آنجا كه كنوامابونی در سيستم مِـنكيو تعليم ديده بود، لذا چيزی فراتر از صرفاً تكنيكهای پویای فيزيكی به ژاپنیها آموزش داد. او در تمامی اُكيناوا اقامت داشته و هنرهای رزمی مختلف را تجربه کرده بود چرا که در جوانی بهترين افسر پليس در مجموعالجزایر اُكينـاوا بود و به اقتضای شغلش مجبور بود گاهاً با حریفانی اراذل و اوباش و یا دريانوردان مست در بندر ناها دست و پنجه نرم كند. وی به شهر توماری رفته و با آراكاگی بزرگ نیز تمرین کرده بود. مابونی در شوری بزرگ شده بود و پايتخت را با بناهای تاريخیاش میشناخت، بناهايی كه در 50 سال قبل از آن، در هنگامی كه ژاپنیها به جزیره غلبه پيدا كردند بازسازی شده بود. او جزيره را تقریباً دور زده و با استادان بسياری در دهكدههای مختلف ملاقات كرده بود و اینک، خود خالق بزرگ كاتا شناخته و عنوان استاد بزرگ را یدک میکشید.
 آنچه كه ژاپنیها از مابونی میآموختند بيش از تكنيكهای فيزيكی بود. آنها در جادهای از تجربيّـات قدم گذاشته بودند که ورای مبارزات فيزيكی بود.
در سال 1935 كنوامابونی برای معرفی و ارائه سبك خود، به داینيپون بوتوكوكای دعوت شد که متعاقب آن سبك وی بعنوان يكی از چهار سبك اصلی كاراته مورد قبول قرار گرفت و نام اين سبك را به خاطر دو استاد اصلی که داشت شی- تو ريو گذاشت. شی يكی از تلفظات نام استادش ايتوسو بود كه در واقع شیسو است، تو از نام استاد ديگرش هيگاشیاُنـّا گرفته شده كه میتوان تو- اُنـّا نيز تلفظ کرد.
در دوران خلاقيتش (1930 - 1912)، كنوا مابونی كاتاهای بسياری را ابداع كرد. وی كاتاهای آئوياگی، جوروكو، میوجو، شينسی، ماتسوكاذه و شينپا را ابداع كرد ولی برخی از آنها بسيار كم شناخته شده و يا به ندرت ديده شدهاند. میوجو و آئویاگی برای دختران مدرسهای كه علاقهمند به فراگيری كاراته بودند ساخته شده بود. این دو كاتا شامل ضربههايی بود كه به اعتقاد مابونی فراگيری آنها آسان بوده و برای افراد سبك وزن نیز قابل استفاده میبود، (لازم به ذکر است که خود مابونی فقط 148 سانتیمتر و 50 کیلوگرم وزن داشت). كنوا مابونی از نظر فيزيكی مرد كوچكی بود. آنچه كه از نظر جثه و اندازه بدنی كم داشت، در مقايسه با روحيّه بالا و عزم سليم او ناچيز به حساب میآمد. او اعتقاد داشت که جوهره و گوهر شيتوريو تعهد است (شیتوریو کاراته هنر جوانمردان است). مابونی در اين سبك سعی نمود تا روشی از مبارزه را به شاگردان آموزش دهد که با کمترین درگیری و گلاویز شدن بر حریفان فائق شوند، يادگيری مبارزه در حالتی کاملاً پویا و خلاق، و اين نكته را به راحتي در دوجوهای شیتوریو خواهید دید. به كسانی كه اين سبك را بدرستی تمرين میكنند نگاه كنيد، در آنها ديناميك بدن را كه مختص شيتوريو است مشاهده میكنيد.… حركت کپل، تکنیکهای کهکومی، كنترل محور، يكپارچگی اعضای بدن، داچیهای كوتاه و … اينها تنها ویژهگیهای شيتوريو نيستند ولی بدون آنها تمرين شيتوريو امكان ندارد.
كاتاهای شوریته و ناهاته به آسانی با كيهونهای قوی و پویایی بدنیای که مابونی كشف كرده بود، تطبيق پيدا كردند. اين كاتاها و همچنين كاتاهايی كه كنوا مابونی ابداع كرد، به خودی خود در پویایی هنرهای رزمی درسهای بزرگ و آموزندهای بودند.
برگرفته از وب سایت استاد احد تنزاده، shitokai.com
برگشت به بالای صفحه
|
